no i dzis bez polskich znakuff bedzie. wyszlo dzis jak zwykle co poniedzialek wiele nowych plyt. ja czekalem na the cranberries i the ting tings. stwierdzenia. zurawiny... straszny zawod, niestety. myslalem, ze bedzie lepiej. jest kiepskawo, bez ikry. nie ma nawet jednej piosenki co by w pamiec zapadla po pierwszym przesluchaniu. smetnawe kawalki w wiekszosci. uwielbialem ich od 1994 roku gdy ich odkrylem to zespol mojej mlodosci no coz pozostaje sie cieszyc tym co jest.

the ting tings... no plyta ciezsza niz debiutancki album. bardziej punkowo, mrocznie. podobno mieli material na cala plyte i z niego zrezygnowali, i zaczeli od nowa pisac. chyba hands jest tym utworem z odrzuconego materialu. i hands mi sie bardzo podobalo. wersja deluxe jest z remixami i kilkoma wlasnie dodatkowymi utworami. ciekawe remixy. slucham na spotify. w polsce podobno spotify nie dziala ale jest strona, ktora wyjasnia jak obejsc reguly i zainstalowac oto ona: http://www.vikitech.com/4706/sign-up-for-spotify

No się w końcu cieplej zrobiło w tym Londynie. Nie było nawet troche tak zimno jak w Polsce ale mimo wszystko tutejsze budownictwo to bardziej na śródziemnomorskie klimaty się nadaje, a nie tutejsze. Długo coś nie mogłem wejść na stronę bloxa i wogóle wiele stron gazety.pl. Napisałem nawet o tym do nich, bo dziwne. Z telefonu się dało, a z laptopa nie. Nowa praca całkiem sympatyczna. Spoko atmosfera i ludzie. Choć ma kilku menedżerów odejść ale mam nadzieje, że ci nowi też będą spox. Finansowo dochód jest ale kurna mam troche do spłacania i zajmie troche czasu nim na prostą wyjdę. Tak czy siak. Siora się przeprowadza do mnie za kilka dni. Będzie raźniej. Torby jej pomoge przewieźć i się jakoś zorganizujemy. 

No więc dziś zaczynam piątą prace w przeciągu dwunastu miesięcy i mam nadziej, że wytrwam w niej do końca pobytu w Londynie. Tydzień, nie był jakiś wyjątkowy. Popijawa z siorką w środe. No i odkryłem te całe "Szpilki na Giewoncie" i tak se oglądam. Fajne takie z jajem. Jak nigdy za bardzo nie przepadałem za polskimi serialami to ten jest git. Dobranoc

No i się porobiło. Po piątkowej nocy byłem tak nabity, że film się urwał plus iPhone zgubiony (dobrze, że ubezpieczony) i klucze od domu też. Kac do tego moralny też. Tak się urządzić to przykrość. Wiele razy film się urywał ale do tej pory nigdy niczego nie zgubiłem, a podejrzewam, że może ktoś mnie na ulicy obrobił. Dobrze, że portfela nie miałem przy sobie, bo wtedy to by kurna było. Jak tak zdrowo teraz myślę to stwierdzam, , że jednak alkohol to bardzo grożna substancja tak samo jak dragi, a może i groźniejsza niż niektóre z nich. Tak czy siak rozglądam się za nową pracą i w przyszłym tygodniu mam nadzieję takową zacząć.

Poza pijackimi ekscesami nic się nie wydarzyło wartego napomknięcia. Zauważam ilu znajomych się z Londynu rozjechało. Coraz mniej znajomych gęb dookoła, niestety. Nic jadę się z siostrami spotkać. Wogóle to mi jakoś serce chyba z nerwów kołacze.

Się rozbestwiłem w tej pracy z piciem troche. Jako, że możemy sobie polewać w trakcie  pracy, tylko tak by się nie najebać, to se polewam. Dziś jednak się będe powstrzymywał... co za dużo to.... no wiadomo. Leń straszny we mnie siedzi, na siłownie już nie chodze długo, a przydałoby się qwa, bo trza forme trzymać. Już za niedługo luty, a potem marzec, kwiecień i maj i moje urodziny ale ale w maju chciałbym z Londynu w końcu wyjechać, o to mi chodziło. w najbliższym czasie plany powinny się zrobić bardziej przejrzyste. Oczekuje tych najbliższych miesięcy z niecierpliwością. Na koniec nuta z Bułgarii, ten, ta, to pan, pani mmm podobno jest wielką gwiazdą tam. Kumpel to zapodał n fejsie no i jak zobaczyłem to normalnie kopara kaputt!

http://www.targetmap.com/viewer.aspx?reportId=3073

Szperałem za czymś i się przypadkiem na mapę natknąłem hehe

Dziś dziwny, kolejny samotny dzień. W głowie odliczam już dni, by opuścić Londyn. Miasto jjedyne w swoim rodzaju na pewno. Można wiele ale może tez i bardzo przytłoczyć. Ja już wiem, że nawet na jakiś czas krótszy, dłuższy lub wogóle muszę się wynieść. Czuje się jakoś wyssany. Dziś od myślenia aż mnie coś w sercu uciskuje. Te ciemności wczesne też nie pomagają. Choć stwierdzam, że od kiedy wróciłem z Polski to pogoda piękna słoneczna panuje.

I tak mija 5 lat odkąd pisujem tego bloga. Szczerze to przez większość czasu jest to bardzo nieregularne. Jakość wpisów również jest różna. A tak lubiałem pisać opowiadania w podstawówce hehe. 

Nadal więc mieszkam na wyspach w Londynie. To mineło już 8 lat odkąd tutaj jestem. Przyleciałem jako 21 latek, a za troche ponad 4 miesiące dobije do 30... W jakiś sposób czuję dojrzalszy, zebrałem kupe doświadczeń ale wiele rzeczy wciąż pozostało we mnie takich samych. Często czuje się jak dzieciak, wciąż.

Tak jest i teraz te kilka dni po powrocie z pobytu w Polsce. Czuję wielką radość, że z Casprem się znów spotkałem po bardzo bardzo długiej przerwie, około półtorarocznej. Obaj mieliśmy w tym czasie sercowe wzloty i upadki. Kontakt nam bardzo osłabł w porównaniu do tego jak było na początku gdy się "odnaleźliśmy" wirtualnie i to całkiem przypadkiem, po latach. No ale było spotkanie i to bardzo udane i czuje coś czego nie czułem do nikogo od bardzo dawna. Od mojego ostatniego exa, z którym rozstaliśmy się ponad półtorej roku temu.

Jak się czuje? Byłem bardzo szczęśliwy jeszcze w Polsce. W dzień wyjazdu zaczęło pojawiać się jednak uczucie tęsknoty, smutku. Tak czuje się do teraz. Może to głupie, nie wiem. Zauroczenie? Miłostka? Samo się z czasem okaże wiem, że chciałbym spróbować, choć z drugiej strony... Ech właśnie już myśle o tym: A co jak się nie powiedzie? Po mych doświadczeniach jest mi szczerze coraz trudniej uwierzyć w sukces związków. I właśnie myślę i co jak zniszczy to to co mamy teraz to nasze kumpelstwo z okazjonalnymi uniesieniami emocjonalno-cielesnymi? Przyznaję jednak że i tak z większością moich byłych mam pokojowe kumpelskie znajomości, do których czasami dochodziłem w bólach. Może być i tak, że będzie super i przetrwamy. 

Tak czy siak po raz kolejny podchodze do opuszczenia Londynu i jestem do tego bardzo zdeterminowany. Plan to wyjazd późną wiosną. 

KOlejna sprawa to nie wiem co Casper myśłi o mnie o drugim Casprze. Wiem, że podobam mu się od średniej (gdy ja go wogóle nie zauważałem), że cieszy się na nasze spotkania. Nigdy jednak nie poruszaliśmy tematu czegoś więcej, bo i tak pewnie podświadomie odległość sprawiała, żę byłoby mało sensu. Lecz wiosną będe bliżej i wtedy kto wie...

Wow ostatni mój wpis ze Stycznia... bardzo wiele sie wydarzyło od tamtego czasu... Złamane serce, które wciąż nie może sie wyleczyć po prawie 4 misiącach...Zabieram sie znuff za pisanie. Dziś już poźno i czas na sen.

Ta nuta mi go przypomina...

THE TEMPER TRAP - SWEET DISPOSITION

oh i znuff trocha czasu mineło od ostatniej notki. był listopad jest już styczeń i to druga połowa... w międzyczasie stuknoł 3 rok nieregularnego pisania mego bloga. czasami wydaje mi sie że nie ma on ani ładu ani składu. hehe chyba jest właśnie taki jak ja. taki zmienny, bez określonego celu. dzis ostatnia noc w Polsce. jutro powrot na wyspy, po krótkim urlopie. powrót do pracy, powrót na studia. powrót do chłopaka! nareszcie!

no tak z Casprem nie wyszło jednak... hmm ja od grudnia 9 licze znajomość ze Stevanem.... moim teraz chłopakiem. z nienacka to się stało. i powiedziałem Casprowi krótko po tym, że kogoś mam i on powiedział mi że też ma... heh więc samo z siebie sie nasza przyszła romantica jak na razie rozpadła.

Stevan jest z Brazylii. bardzo sympatyczny, czuły, przystojny bardzo. poznajemy sie pomału. chciałbym by było to coś na dłużej. już jest dobrze bo ponad miesiąc razem hhehehe! to drugi wynik w historii, że ktoś mnie nie rzucił.

Sébastien Tellier - Roche